รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการระดับชาติ Engagement Thailand ครั้งที่ 10 "Future Holistic Engagement: from Local Power to Global Impact" (หน้า 129-130). กรุงเทพฯ: สมาคมพันธกิจสัมพันธ์มหาวิทยาลัยกับสังคม (Engagement Thailand).

ในยุคที่เทคโนโลยีดิจิทัลเข้ามามีบทบาทสำคัญในชีวิตประจำวัน เยาวชนไทยประสบปัญหาจากการใช้สื่อดิจิทัลที่ไม่เหมาะสม ทั้งภาวะซึมเศร้า การถูกกลั่นแกล้งทางไซเบอร์ และปัญหาสุขภาพ ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จึงจัดโครงการบริการวิชาการสังคม “การเสริมสร้างความเป็นอยู่ที่ดีบนโลกดิจิทัลสำหรับเยาวชนไทย” ในเดือนกุมภาพันธ์ 2568 โดยบูรณาการองค์ความรู้จากงานวิจัยระดับชาติ 2 โครงการ ได้แก่ (1) โครงการวิจัย “นิยามความเป็นอยู่ที่ดีบนโลกดิจิทัลสำหรับสังคมไทย 5.0: หนทางในการอยู่ร่วมกันจากประสบการณ์เชิงลึกระหว่างประชากรต่างรุ่นในสังคม” สนับสนุนโดยแผนงานบูรณาการด้านยุทธศาสตร์เป้าหมาย (Spearhead) ด้านสังคม: คนไทย 4.0 ของสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) และ (2) โครงการ “การศึกษากลไกทางกฎหมาย สังคม และวัฒนธรรมเพื่อลดความเสี่ยงของการกระทำผิดในสังคมออนไลน์ของเด็กและเยาวชนไทย” สนับสนุนโดยกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ การดำเนินงานโครงการดังกล่าวจัดในรูปแบบ hybrid ระยะเวลา 1 วัน มุ่งเน้นให้นักศึกษาได้เรียนรู้การนำงานวิจัยไปประยุกต์ใช้จริง มีเยาวชนเข้าร่วม 160 คน และครูอาจารย์ จำนวน 4 คน ผลการประเมินพบว่า เยาวชนผู้เข้าร่วมโครงการมีความรู้ความเข้าใจในเกี่ยวกับทักษะสังคมวัฒนธรรมดิจิทัลเพิ่มขึ้นรวมร้อยละ 80.5 และพบว่าเยาวชนผู้เข้าร่วมร้อยละ 75.8 สามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้เพิ่มขึ้น โดยผลการติดตามหลังการอบรมพบว่า เยาวชนมีทักษะป้องกันตนเองและใช้ชีวิตในโลกดิจิทัลอย่างปลอดภัย ส่วนใหญ่นำไปใช้ในการระมัดระวังตนเองต่อการใช้สื่อสังคมออนไลน์มากขึ้น ส่วนครูอาจารย์มีการนำไปใช้ในการเรียนการสอนและพัฒนางานวิจัยด้านสังคมดิจิทัล โครงการนี้จึงเป็นการสร้างผลกระทบทางสังคมโดยนำผลการวิจัยมาสู่การเผยแพร่ต่อเนื่องและขยายผลสู่เครือข่ายสถาบันการศึกษาอื่น

คำสำคัญ: ความเป็นอยู่ที่ดีบนโลกดิจิทัล, การบริการวิชาการ, การบูรณาการงานวิจัย, เยาวชนไทย, ทักษะสังคมดิจิทัล